• Procedury udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej

      Rozporządzenie MEN z dnia 9 sierpnia 2017r. Dz.U. poz.1591
      •  

         

        PROCEDURA ORGANIZACJI I UDZIELANIA
        POMOCY PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNEJ
        W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 2 im. Kornela Makuszyńskiego w Pruszkowie

         

        Podstawa prawna:

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2013 r. poz. 532 z późn. zm.).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017 r. poz.1591 z późn. zm.).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2017r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z  2017r. Poz. 1643).

         

        1.  Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 sierpnia 2018r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z  2018r. Poz. 1647).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 lipca 2015r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym Dz. U.  z 2015r. Poz. 1113).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania, i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (Dz. U. z 2017r. poz. 1578  z późn. zm.).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 28 sierpnia 2017r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (Dz. U. z  2017r. poz. 1652).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 26 sierpnia 2018r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (Dz. U. z  2018r. poz. 1485).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. z 2017r. Poz.1646).

         

        1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej  z dnia  23 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie kształcenia osób niebędących obywatelami polskimi oraz osób będących obywatelami polskimi, które pobierały naukę w szkołach funkcjonujących                   w systemach oświaty innych państwa.

         

         

        1. Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach).

         

        ZASADY ORGANIZACJI POMOCY

        § 1

        1. Pomoc psychologiczno – pedagogiczną w szkole organizuje dyrektor. Dyrektor szkoły organizuje wspomaganie  szkoły w zakresie realizacji zadań z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej polegające na zaplanowaniu i przeprowadzeniu działań mających na celu poprawę jakości udzielanej pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

         

        1. Pomoc psychologiczno – pedagogiczna udzielana uczniowi polega na rozpoznawaniu i  zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników środowiskowych wpływających na jego funkcjonowanie w szkole, w celu wspierania potencjału rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa w życiu szkoły oraz w środowisku społecznym.
        1. Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole wynika w szczególności:
        1. z niepełnosprawności;
        2. z niedostosowania społecznego;
        3. z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;
        4. z zaburzeń zachowania lub emocji
        5. ze szczególnych uzdolnień;
        6. ze specyficznych trudności w uczeniu się;
        7. z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;
        8. z choroby przewlekłej;
        9. z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;
        10. z niepowodzeń edukacyjnych;
        11. z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego, kontaktami środowiskowymi;
        12. z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

         

        1. Pomoc psychologiczno – pedagogiczna udzielana rodzicom uczniów i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.

         

        1. Korzystanie z pomocy psychologiczno – pedagogicznej w szkole jest dobrowolne
          i  nieodpłatne.

         

        1. Pomocy psychologiczno – pedagogicznej udzielają uczniom nauczyciele oraz specjaliści wykonujący zadania z zakresu pomocy psychologiczno – pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni.

         

        1. Pomoc psychologiczno – pedagogiczna jest organizowana i udzielana we współpracy z:
        1. rodzicami uczniów;
        2. poradniami psychologiczno – pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi;
        3. placówkami doskonalenia nauczycieli;
        4. innymi szkołami i placówkami;
        5. organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

                           Dyrektor szkoły uzgadnia z ww. podmiotami warunki współpracy.

        1. Pomoc psychologiczno – pedagogiczna jest udzielana z inicjatywy:
        1. ucznia;
        2. rodziców ucznia;
        3. dyrektora szkoły;
        4. nauczyciela lub specjalisty, prowadzącego zajęcia z uczniem;
        5. pielęgniarki środowiska nauczania i wychowania lub higienistki szkolnej;
        6. poradni psychologiczno – pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej;
        7. pomocy nauczyciela;
        8. pracownika socjalnego;
        9. asystenta rodziny;
        10. kuratora sądowego;
        11. organizacji pozarządowej, innej instytucji lub podmiotu działających na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.
        1. Uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego obligatoryjnie objęty jest pomocą psychologiczno – pedagogiczną (po przedłożeniu orzeczenia w szkole).

        § 2

        1. W szkole pomoc psychologiczno – pedagogiczna jest udzielana uczniom w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w formie:
        1. zajęć rozwijających uzdolnienia;
        2. zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;
        3. zajęć dydaktyczno – wyrównawczych;
        4. zajęć specjalistycznych: korekcyjno – kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających kompetencje emocjonalno - społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
        5. zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia i kariery zawodowej;
        6. zindywidualizowanej ścieżki kształcenia;
        7. porad i konsultacji;
        8. warsztatów.

         

        1. Rodzicom uczniów i nauczycielom pomoc psychologiczno – pedagogiczna jest udzielana w formie porad, konsultacji, warsztatów i szkoleń.

         

         

        ZAJĘCIA ROZWIJAJĄCE I WSPOMAGAJĄCE

        § 3

        1. Zajęcia rozwijające uzdolnienia organizuje się dla uczniów szczególnie uzdolnionych.  Liczba uczestników zajęć wynosi do 8.

         

        1. Zajęcia dydaktyczno – wyrównawcze organizuje się dla uczniów mających trudności w nauce, w szczególności w spełnianiu wymagań edukacyjnych wynikających z podstawy programowej kształcenia ogólnego. Liczba uczestników zajęć wynosi do 8.

         

        1. Zajęcia korekcyjno – kompensacyjne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi w  tym specyficznymi trudnościami w uczeniu się.
          Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 5.

         

        1. Zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z deficytami kompetencji i zaburzeniami sprawności językowych. Liczba uczestników zajęć wynosi do 4.

         

        1. Zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne organizuje się dla uczniów przejawiających trudności w funkcjonowaniu społecznym. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 10, chyba że zwiększenie liczby uczestników jest uzasadnione potrzebami uczniów.

         

        1. Inne zajęcia o charakterze terapeutycznym organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi mających problemy w funkcjonowaniu w szkole oraz z aktywnym i pełnym uczestnictwem w życiu szkoły. Liczba uczestników zajęć nie może przekraczać 10.

         

        1. Zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się organizuje się dla uczniów w celu podnoszenia efektywności uczenia się.

         

        1. Godzina zajęć rozwijających uzdolnienia, zajęć rozwijających umiejętności uczenia się, zajęć logopedycznych, zajęć dydaktyczno – wyrównawczych oraz zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu trwa 45 minut, zajęć specjalistycznych (rewalidacja) 60 minut. Dopuszcza się prowadzenie zajęć w czasie dłuższym lub krótszym niż 45 / 60  minut, z zachowaniem ustalonego dla ucznia łącznego tygodniowego czasu tych zajęć, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami ucznia.

         

        1. Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia rozwijające umiejętności uczenia się, zajęcia dydaktyczno – wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne prowadzą nauczyciele i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie dla rodzaju prowadzonych zajęć. Zajęcia prowadzi się przy wykorzystaniu aktywizujących metod pracy.

         

        1. Zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu uzupełniają działania szkoły w zakresie doradztwa zawodowego.

         

        1. Porady, konsultacje, warsztaty i szkolenia prowadzą nauczyciele, wychowawcy i specjaliści

         

         

        ZINDYWIDUALIZOWANA ŚCIEŻKA KSZTAŁCENIA

         

        § 4

        1. Zindywidualizowana ścieżka kształcenia jest organizowana dla uczniów, którzy mogą uczęszczać do szkoły, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć edukacyjnych wspólnie z oddziałem szkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych potrzeb edukacyjnych.

         

        1. Zindywidualizowana ścieżka obejmuje wszystkie zajęcia edukacyjne, które są realizowane wspólnie z oddziałem szkolnym oraz indywidualnie z uczniem.

         

        1. Objęcie ucznia zindywidualizowaną ścieżką wymaga opinii publicznej poradni, z której wynika potrzeba objęcia ucznia pomocą w tej formie.

         

        1. Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 3, dołącza się dokumentację określającą:
        1. trudności w funkcjonowaniu ucznia w szkole;
        2. w przypadku ucznia obejmowanego zindywidualizowaną ścieżką ze względu na stan zdrowia – także wpływ przebiegu choroby na funkcjonowanie ucznia w szkole oraz ograniczenia w zakresie możliwości udziału ucznia w zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem szkolnym;
        3. w przypadku ucznia uczęszczającego do szkoły – także opinię nauczycieli  i specjalistów prowadzących zajęcia z uczniem, o funkcjonowaniu ucznia  w szkole.

         

        1. Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 3, publiczna poradnia we współpracy ze szkołą oraz rodzicami ucznia przeprowadza analizę funkcjonowania ucznia uwzględniającą efekty udzielanej dotychczas przez szkołę pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

         

        1. Opinia, o której mowa w ust. 3, zawiera dane i informacje, o których mowa w przepisach w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych, a ponadto wskazuje:
        1. zakres, w jakim uczeń nie może brać udziału w zajęciach edukacyjnych wspólnie z oddziałem szkolnym;
        2. okres objęcia ucznia zindywidualizowaną ścieżką, nie dłuższy jednak niż rok szkolny;
        3. działania, jakie powinny być podjęte w celu usunięcia barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły.

         

        1. Uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką realizuje w danej szkole programy nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do jego indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, w szczególności potrzeb wynikających ze stanu zdrowia.

         

        1. Na wniosek rodziców ucznia dyrektor szkoły ustala, z uwzględnieniem opinii, o której mowa w ust. 3, tygodniowy wymiar godzin zajęć edukacyjnych realizowanych indywidualnie z uczniem, uwzględniając konieczność realizacji przez ucznia podstawy programowej kształcenia ogólnego.

         

        1. Nauczyciele prowadzący zajęcia z uczniem objętym zindywidualizowaną ścieżką podejmują działania ukierunkowane na poprawę funkcjonowania ucznia w szkole.

         

        1. Zindywidualizowanej ścieżki nie organizuje się dla uczniów objętych kształceniem specjalnym oraz uczniów objętych indywidualnym  nauczaniem.

         

        UCZEŃ NIE BĘDĄCY OBYWATELEM POLSKI/ UCZEŃ POBIERAJĄCY KSZTAŁCENIE W INNYM NIŻ POLSKI SYSTEMIE OŚWIATY

        § 5

        Przepisy prawa oświatowego przewidują zapewnienie wsparcia dla uczniów, którzy wcześniej uczęszczali za granicą. Kwestie te są regulowane w rozporządzeniu MEN z 23 sierpnia 2017 r. w sprawie kształcenia osób niebędących obywatelami polskimi oraz osób będących obywatelami polskimi, które pobierały naukę w szkołach funkcjonujących w systemach oświaty innych państw.

        Zgodnie z treścią przywołanych aktów prawnych, dla uczniów przybywających z zagranicy, podlegających obowiązkowi szkolnemu lub obowiązkowi nauki, którzy nie znają języka polskiego albo znają go na poziomie niewystarczającym do korzystania z nauki, należy zorganizować w szkole bezpłatną naukę języka polskiego w formie dodatkowych zajęć lekcyjnych z języka polskiego.

        Dodatkowe zajęcia lekcyjne z języka polskiego są prowadzone indywidualnie lub w grupach w wymiarze pozwalającym na opanowanie języka polskiego w stopniu umożliwiającym udział w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, nie niższym niż 2 godziny lekcyjne tygodniowo. (§  17 rozporządzenia MEN z 23 sierpnia 2017 r.).

        Ponadto dla uczniów którzy nie znają języka polskiego albo znają go na poziomie niewystarczającym do korzystania z nauki w szkole można zorganizować dodatkowe zajęcia wyrównawcze, jeżeli nauczyciel prowadzący zajęcia edukacyjne z danego przedmiotu stwierdzi konieczność uzupełnienia różnic programowych (§  18 rozporządzenia MEN z 23 sierpnia 2017 r.).

        Trudności adaptacyjne związane z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym z wcześniejszym kształceniem za granicą, mogą stanowiąc także podstawę do objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną (§ 2 ust. 2 pkt 12 rozporządzenia MEN z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach). Na podstawie § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia, pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w formie:

        • klas terapeutycznych;
        • zajęć rozwijających uzdolnienia;
        • zajęć rozwijających umiejętności uczenia się;
        • zajęć dydaktyczno-wyrównawczych;
        • zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
        • zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu – w przypadku uczniów szkół podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych;
        • zindywidualizowanej ścieżki kształcenia;
        • porad i konsultacji;
        • warsztatów.

        Wskazówki do bieżącej pracy z uczniem cudzoziemskim

        Za wspieranie ucznia cudzoziemskiego w procesie adaptacji oraz wyrównywania różnic programowych odpowiadają wszyscy pracujący z nim członkowie rady pedagogicznej. Oprócz pomocy instytucjonalnej należy więc podejmować działania ułatwiające mu funkcjonowanie w środowisku rówieśniczym oraz podczas lekcji. Skuteczne, często z pozoru oczywiste, czynności wspierające ucznia to:

        • przygotowanie uczniów z danej klasy na pojawienie się w nowego ucznia, zwrócenie uwagi na jego potrzeby oraz brak znajomości lub słabą znajomość języka polskiego
        • wyznaczenie „przewodnika”, który będzie wpierał nowego ucznia we wdrożeniu się w funkcjonowanie szkoły (uwaga: tę funkcję powinna pełnić osoba chętna, nie należy powierzać jej bez zgody ucznia),
        • oprowadzenie ucznia po szkole przez wychowawcę, zwrócenie uwagi na oznaczenia sal i innych pomieszczeń, które mogą okazać się kluczowe w przypadku problemów z nawiązaniem komunikacji werbalnej,
        • zachęcenie klasy do stworzenia systemu komunikowania się z uczniem niemówiącym po polsku lub posługującym się tym językiem w niewystarczającym stopniu,
        • włączanie w treści nauczania tematów dotyczących wielokulturowości, tolerancji, migracji,
        • częste rozmawianie z uczniem, zachęcanie go do wypowiedzi (niekoniecznie na forum klasy),
        • chwalenie każdego sukcesu i postępu ucznia cudzoziemskiego, dostrzeganie małych osiągnięć, w szczególności w odniesieniu do postępów związanych z posługiwaniem się językiem obcym,
        • docenianie każdej poprawnej wypowiedzi ustnej lub pisemnej,
        • uwzględnienie wolniejszego tempa pracy podczas planowania zajęć, a w razie potrzeby zmniejszenie liczby ćwiczeń i zadań do rozwiązania,
        • dyskretne zwracanie uwagi na potknięcia językowe, nieprzywiązywanie szczególnej wagi do błędów gramatycznych,
        • angażowanie ucznia we wszystkie zadania klasy, powierzanie mu obowiązków, z których musi się wywiązać,
        • dostrzeganie mocnych stron ucznia – w szczególności tych, dzięki którym będzie mógł pokazać pozostałym uczniom swoją wartość, np. biegła znajomość danego języka obcego, uzdolnienia artystyczne lub matematyczne,
        • zachęcanie do udziału w zajęciach pozalekcyjnych i kołach zainteresowań.


        DZIAŁANIA NAUCZYCIELI I SPECJALISTÓW

        § 6

        1. Do zadań nauczycieli i specjalistów w szkole należy w szczególności:
        1. rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów;
        2. określanie mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów;
        3. rozpoznawanie przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu szkoły;
        4. podejmowanie działań sprzyjających rozwojowi kompetencji oraz potencjału uczniów w celu podnoszenia efektywności uczenia się i poprawy ich funkcjonowania;
        5. współpraca z poradnią w procesie diagnostycznym i postdiagnostycznym,
          w szczególności w zakresie oceny funkcjonowania uczniów, barier i ograniczeń
          w środowisku utrudniających funkcjonowanie uczniów i ich uczestnictwo w życiu szkoły oraz efektów działań podejmowanych w celu poprawy funkcjonowania ucznia oraz planowania dalszych działań.

         

        1. Nauczyciele oraz specjaliści w szkole prowadzą w szczególności:
        1. obserwację pedagogiczną w trakcie bieżącej pracy z uczniami mającą na celu rozpoznanie u uczniów trudności w uczeniu się, a także szczególnych uzdolnień.
        2. wspomaganie uczniów w wyborze kierunku kształcenia i zawodu w trakcie bieżącej pracy z uczniami

         

        1. W przypadku stwierdzenia, że uczeń ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne wymaga objęcia pomocą psychologiczno – pedagogiczną, nauczyciel lub specjalista udzielają uczniowi tej pomocy w trakcie bieżącej pracy z uczniem i informują o tym niezwłocznie wychowawcę klasy.

         

        1. Specjaliści udzielający uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej wspierają nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych w dostosowaniu sposobów i metod pracy do możliwości psychofizycznych ucznia.

         

        1. Nauczyciele i specjaliści udzielający pomocy psychologiczno - pedagogicznej uczniowi w formach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt. a – f, oceniają efektywność udzielonej pomocy i formułują wnioski dotyczące dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia (załącznik nr 1).

         

        1. Nauczyciele dokumentują udzielanie pomocy psychologiczno - pedagogicznej zgodnie  z Poz. 1646  Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 sierpnia 2017r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji.

         

        1. Specjaliści dokumentują udzielanie pomocy psychologiczno – pedagogicznej uczniowi w swoich dziennikach zajęć.

         

        1. Szkoła gromadzi, w indywidualnej teczce, dla każdego ucznia, objętego odpowiednio kształceniem specjalnym lub pomocą psychologiczno-pedagogiczną dokumentację badań i czynności uzupełniających prowadzonych w szczególności przez pedagoga, psychologa, logopedę, doradcę zawodowego, terapeutę pedagogicznego, lekarza oraz innego specjalistę, a także indywidualne programy edukacyjno-terapeutyczne oraz indywidualne programy zajęć.

         

        ZADANIA WYCHOWAWCY KLASY

        § 7

        1. Wychowawca klasy informuje innych nauczycieli lub specjalistów o potrzebie objęcia ucznia pomocą psychologiczno - pedagogiczną w trakcie ich bieżącej pracy z uczniem, jeżeli stwierdzi taką potrzebę.

         

        1. Wychowawca klasy we współpracy z nauczycielami lub specjalistami planuje i koordynuje pomoc psychologiczno - pedagogiczną w ramach zintegrowanych działań nauczycieli i specjalistów oraz bieżącej pracy z uczniem.

         

        1. W przypadku stwierdzenia przez wychowawcę klasy, że konieczne jest objęcie ucznia pomocą psychologiczno - pedagogiczną w formach, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt a – f, dyrektor szkoły ustala formy udzielania tej pomocy, okres ich udzielania oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą realizowane.

         

        1. Wychowawca klasy przy planowaniu udzielania uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej uwzględnia także zalecenia zawarte w orzeczeniach lub opiniach.

         

        1. Wychowawca klasy planując udzielanie uczniowi pomocy psychologiczno – pedagogicznej, współpracuje z rodzicami ucznia oraz – w zależności od potrzeb
          z innymi nauczycielami i specjalistami prowadzącymi zajęcia z uczniem, poradnią lub innymi osobami, o których mowa w § 1 ust. 8.

         

        1. Dwa razy w roku  wychowawca klasy wspólnie z nauczycielami i specjalistami prowadzącymi zajęcia z uczniem, dokonuje oceny efektywności pomocy psychologiczno – pedagogicznej udzielanej uczniowi (załącznik nr 1).

         

        1. Wychowawca oddziału prowadzi dokumentację udzielanej pomocy psychologiczno – pedagogicznej zawierającą wykaz uczniów danej klasy objętych pomocą psychologiczno – pedagogiczną wraz  z ustalonymi formami pomocy (np. w teczce wychowawcy klasowego); kopia znajduje się u pedagoga szkolnego  (załącznik nr 2).

         

        1. Wychowawca zapoznaje rodziców uczniów  z  obowiązującą procedurą organizacji
          i udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej.

         

        ZADANIA DYREKTORA SZKOŁY

        § 8

        1. Dyrektor szkoły ustala dla ucznia formy, sposoby i okres udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane.

         

        1. W przypadku ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego ustalone przez dyrektora formy, sposoby i okres udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, są uwzględniane indywidualnym programie edukacyjno – terapeutycznym, o którym mowa w § 12.

         

        1. O ustalonych dla ucznia formach, sposobach i okresie udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane, dyrektor niezwłocznie informuje pisemnie rodziców ucznia   (załącznik nr 3).

         

        1. Dyrektor szkoły zatwierdza indywidualny program edukacyjno – terapeutyczny, o którym mowa w § 12  (IPET-załącznik nr 4).

         

        1. W przypadku gdy z wniosków, o których mowa w § 5 ust.5, wynika, że mimo udzielanej uczniowi pomocy psychologiczno - pedagogicznej w szkole nie następuje poprawa funkcjonowania ucznia w szkole, dyrektor szkoły za zgodą rodziców ucznia występuje do publicznej poradni z wnioskiem o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia.

         

        1. Wniosek o przeprowadzenie diagnozy i wskazanie sposobu rozwiązania problemu ucznia, o którym mowa w ust. 5, zawiera informacje o:

         

        1. rozpoznanych indywidualnych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych, możliwościach psychofizycznych ucznia oraz potencjale rozwojowym ucznia;
        2. występujących trudnościach w funkcjonowaniu ucznia w szkole lub szczególnych uzdolnieniach ucznia;
        3. działaniach podjętych przez nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych
          i specjalistów w celu poprawy funkcjonowania ucznia w szkole, formach pomocy psychologiczno -pedagogicznej udzielanej uczniowi w szkole, okresie ich udzielania oraz efektach podjętych działań i udzielanej pomocy;
        4. wnioskach dotyczących dalszych działań mających na celu poprawę funkcjonowania ucznia.

         

         ZADANIA PEDAGOGA SZKOLNEGO

        § 9

        1. Do zadań pedagoga w szkole należy w szczególności:

         

        1. prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu określenia mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań i uzdolnień uczniów oraz przyczyn niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu uczniów, w tym barier i ograniczeń utrudniających funkcjonowanie ucznia i jego uczestnictwo w życiu szkoły;
        1. diagnozowanie sytuacji wychowawczych w szkole w celu rozwiązywania problemów wychowawczych stanowiących barierę i ograniczających aktywne i pełne uczestnictwo ucznia w życiu szkoły;
        2. udzielanie uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej w formach odpowiednich do rozpoznanych potrzeb;
        3. podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów dzieci i młodzieży;
        4. minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz inicjowanie różnych form pomocy w środowisku przedszkolnym, szkolnym i pozaszkolnym uczniów;
        5. inicjowanie i prowadzenie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych;
        6. pomoc rodzicom i nauczycielom w rozpoznawaniu i rozwijaniu indywidualnych możliwości, predyspozycji uzdolnień uczniów;
        7. wspieranie nauczycieli, wychowawców i innych specjalistów w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych, edukacyjnych i możliwości psychofizycznych uczniów oraz udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

         

        ZADANIA LOGOPEDY

        § 10

        1. Do zadań logopedy w szkole należy:

        a) diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu         ustalenia stanu mowy uczniów;

        b) prowadzenie zajęć logopedycznych oraz porad i konsultacji dla uczniów i rodziców w zakresie stymulacji rozwoju mowy i eliminowania ich zaburzeń;

        c) wspieranie nauczycieli i wychowawców w udzielaniu pomocy psychologiczno –pedagogicznej;

        d) podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji językowej.

         

        ZADANIA DORADCY ZAWODOWEGO

        § 11

        1. Do zadań doradcy zawodowego należy w szczególności:
        1. systematyczne diagnozowanie zapotrzebowania uczniów na informacje edukacyjne i zawodowe oraz pomoc w planowaniu kształcenia i kariery zawodowej;
        2. gromadzenie, aktualizacja i udostępnianie informacji edukacyjnych i zawodowych właściwych dla danego poziomu kształcenia;
        3. prowadzenie zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu
          z uwzględnieniem rozpoznanych mocnych stron, predyspozycji, zainteresowań
          i uzdolnień uczniów;
        4. koordynowanie działalności informacyjno - doradczej prowadzonej przez szkołę i placówkę;
        5. współpraca z innymi nauczycielami w tworzeniu i zapewnieniu ciągłości działań w zakresie zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu;
        6. wspieranie nauczycieli, wychowawców i innych specjalistów w udzielaniu pomocy psychologiczno - pedagogicznej.

         

        1. W przypadku braku doradcy zawodowego w szkole lub placówce dyrektor szkoły lub placówki wyznacza nauczyciela lub specjalistę realizującego zadania, o których mowa w ust. 1.

         

        ZADANIA TERAPEUTY PEDAGOGICZNEGO

        § 12

        1. Do zadań terapeuty pedagogicznego należy w szczególności:
        1. prowadzenie badań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się w celu rozpoznawania trudności oraz monitorowania efektów oddziaływań terapeutycznych;
        2. rozpoznawanie przyczyn utrudniających uczniom aktywne i pełne uczestnictwo w życiu, szkoły;
        3. prowadzenie zajęć korekcyjno- kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
        4. podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów, we współpracy  z rodzicami uczniów;
        1. wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych, edukacyjnych i możliwości psychofizycznych uczniów oraz udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

         

         

        INDYWIDUALNY PROGRAM EDUKACYJNO – TERAPEUTYCZNY

        §13

        Kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież niepełnosprawne, niedostosowane społecznie i zagrożone niedostosowaniem społecznym, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy.

        1. Uczniowi objętemu kształceniem specjalnym dostosowuje się odpowiednio program nauczania do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia. Dostosowanie następuje na podstawie opracowanego dla ucznia indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego uwzględniającego zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.

         

        Indywidualny program edukacyjno – terapeutyczny, zwany dalej „programem”, określa:

         

        1. zakres i sposób dostosowania wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia, w szczególności poprzez zastosowanie odpowiednich metod i form pracy z dzieckiem lub uczniem;
        2. zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów prowadzących zajęcia z uczniem:
        1. niepełnosprawnym  –  zakres działań o charakterze rewalidacyjnym;
        2. niedostosowanym społecznie – zakres działań o charakterze resocjalizacyjnym;
        3. zagrożonym niedostosowaniem społecznym – zakres działań o charakterze socjoterapeutycznym;
        1. formy i okres udzielania uczniowi pomocy psychologiczno – pedagogicznej oraz wymiar godzin, w których poszczególne formy będą realizowane;
        2. działania wspierające rodziców ucznia oraz zakres współdziałania z poradniami psychologiczno – pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, placówkami doskonalenia nauczycieli, organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży;
        3. zajęcia rewalidacyjne, resocjalizacyjne i socjoterapeutyczne oraz inne zajęcia odpowiednie ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne
          oraz możliwości psychofizyczne ucznia, a także:
        1. zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego
        2. zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu realizowane w ramach pomocy psychologiczno — pedagogicznej
        1. zakres współpracy nauczycieli i specjalistów z rodzicami ucznia w realizacji zadań;

         

        1. w przypadku uczniów niepełnosprawnych – w zależności od potrzeb – rodzaj i sposób dostosowania warunków organizacji kształcenia do rodzaju niepełnosprawności ucznia, w tym w zakresie wykorzystywania technologii wspomagających to kształcenie;

         

        1. w zależności od indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia wskazanych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego lub wynikających z wielospecjalistycznych ocen, wybrane zajęcia edukacyjne, które są realizowane indywidualnie z uczniem lub w grupie liczącej do 5 uczniów.

         

        1. W ramach zajęć rewalidacyjnych w programie należy uwzględnić w szczególności rozwijanie umiejętności komunikacyjnych przez:
        1. naukę orientacji przestrzennej i poruszania się oraz naukę systemu Braille’a lub innych alternatywnych metod komunikacji – w przypadku ucznia niewidomego;
        2. naukę języka migowego lub innych sposobów komunikowania się, w szczególności wspomagających i alternatywnych metod komunikacji (AAC) – w przypadku ucznia niepełnosprawnego z zaburzeniami mowy lub jej brakiem;
        3. zajęcia rozwijające umiejętności społeczne, w tym umiejętności komunikacyjne
          – w przypadku ucznia z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera.

         

        1. Program opracowuje zespół, który tworzą nauczyciele i specjaliści prowadzący zajęcia z uczniem.

         

        1. Zespół opracowuje program po dokonaniu wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia, uwzględniając diagnozę i wnioski sformułowane na jej podstawie oraz zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, we współpracy, w zależności od potrzeb, z poradnią psychologiczno-pedagogiczną, w tym poradnią specjalistyczną.

         

        1. Program opracowuje się na okres, na jaki zostało wydane orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, nie dłuższy jednak niż etap edukacyjny. Program opracowuje się w terminie:
        1. do dnia 30 września roku szkolnego, w którym uczeń rozpoczyna od początku roku szkolnego kształcenie w szkole, albo
        2. 30 dni od dnia złożenia w szkole orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

         

        1. Pracę zespołu koordynuje odpowiednio wychowawca oddziału do której uczęszcza uczeń, a w szczególnych przypadkach nauczyciel lub specjalista, prowadzący zajęcia z uczniem, wyznaczony przez dyrektora szkoły.

         

        1. Spotkania zespołu odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż dwa razy w roku szkolnym.

         

        1. W spotkaniach zespołu mogą także uczestniczyć:
        1. na wniosek dyrektora szkoły – przedstawiciel poradni psychologiczno – pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, asystent lub pomoc nauczyciela;
        2. na wniosek lub za zgoda rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia – inne osoby, w szczególności lekarz, psycholog, pedagog, logopeda lub inny specjalista.

         

        1. Zespół, co najmniej dwa razy w roku szkolnym, dokonuje okresowej wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia, uwzględniając ocenę efektywności programu oraz, w miarę potrzeb, dokonuje modyfikacji programu. Okresowej wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia  i modyfikacji programu dokonuje się, w zależności od potrzeb, we współpracy z poradnią psychologiczno-pedagogiczną,  w tym poradnią specjalistyczną, a także – za zgodą rodziców ucznia – z innymi podmiotami.

         

        1. Wielospecjalistyczne oceny uwzględniają w szczególności  
        1. indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne, mocne strony, predyspozycje, zainteresowania i uzdolnienia ucznia;
        2. w zależności od potrzeb, zakres i charakter wsparcia ze strony nauczycieli, specjalistów, asystentów lub pomocy nauczyciela;
        3. przyczyny niepowodzeń edukacyjnych lub trudności w funkcjonowaniu ucznia,
          w tym bariery i ograniczenia utrudniające funkcjonowanie i uczestnictwo ucznia w życiu szkolnym, a w przypadku ucznia realizującego wybrane zajęcia edukacyjne indywidualnie lub w grupie liczącej do 5 uczniów, zgodnie ze wskazaniem zawartym w programie – także napotykane trudności w zakresie włączenia ucznia w zajęcia realizowane wspólnie z oddziałem szkolnym.

         

        1. Rodzice ucznia mają prawo uczestniczyć w spotkaniach zespołu, a także w opracowaniu i modyfikacji programu oraz dokonywaniu wielospecjalistycznych ocen. Dyrektor szkoły zawiadamia pisemnie rodziców ucznia albo pełnoletniego ucznia o terminie każdego spotkania zespołu i możliwości uczestniczenia w tym spotkaniu.

         

        1. Rodzice ucznia albo pełnoletni uczeń otrzymują kopię wielospecjalistycznych ocen oraz programu.

         

        1. Osoby biorące udział w spotkaniu zespołu są obowiązane do nieujawniania spraw poruszanych na spotkaniu, które mogą naruszać dobra osobiste ucznia, jego rodziców, nauczycieli, wychowawców lub specjalistów prowadzących zajęcia z uczniem, a także innych osób uczestniczących w spotkaniu zespołu.

         

        OBIEG DOKUMENTÓW

        §14

        1. Dostarczone przez rodziców lub prawnych opiekunów dokumenty – opinia, orzeczenie, inne - dotyczące ich dziecka (kserokopia - za zgodność z oryginałem, potwierdzona przez rodzica)  należy zarejestrować w  sekretariacie, odnotować datę wpływu oraz przekazać dyrektorowi i wychowawcy.

         

        1. W jak najszybszym możliwym terminie wychowawca przygotowuje kopię dokumentu wraz z kartą potwierdzającą zapoznanie się nauczycieli z treścią dokumentu.

         

        1. Wychowawca ma 7 dni na zapoznanie nauczycieli uczących ucznia z dokumentem jego opinią, orzeczeniem, innym dokumentem i oddanie pedagogowi  wraz z podpisami nauczycieli.

         

        1. Wychowawca organizuje w przeciągu 30 dni od daty wpływu dokumentu spotkanie nauczycieli uczących w celu opracowania dostosowań wymagań dla ucznia. Wychowawca klasy dostarcza do teczki ucznia znajdującej się w  gabinecie pedagoga zbiorcze opracowanie dostosowań wymagań z  poszczególnych przedmiotów.

         

        1. Pedagog przechowuje dostarczone dokumenty, w tym dokumentację badań i czynności uzupełniających.

         

        1. Zebrane dokumenty są do wglądu dla wszystkich nauczycieli i specjalistów pracujących z  uczniem.

         

         

    • Kontakty

      • Szkoła Podstawowa nr 2 im.Kornela Makuszyńskiego
      • dyrektorsp2pruszkow@wp.pl
      • 22 758 79 74 tel.kom 501 525 025
      • ul.Jasna 2
      • mgr Marek Śrębowaty
      • mgr Katarzyna Jutkiewicz
      • mgr Anita Baińska-Trzebińska
      • poniedziałek 8.00-18.00 wtorek 8.00-16.00 Środa 8.00-16.00 czwartek 8.00-16.00 piątek 8.00-14.00
  • Galeria zdjęć

    • Mistrzostwa w mini siatkówce chłopców
    • Mistrzostwa w mini siatkówce dziewcząt
    • Bal karnawałowy
    • Moda na recykling - warsztaty
    • Międzyszkolne zawody sportowe z piłki ręcznej dziewcząt i chłopców
    • 28 Finał Wielkiej Orkiestry Światecznej Pomocy
    • Mamy rekord!!!
    • Akcja Mural
    • Biała szkoła - Poronin 2020